Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Στο περιθώριο...



Στο περιθώριο…

Στο περιθώριο ενός φθαρμένου εγωισμού,
πώς να σμιλέψεις των ονείρων τα παλάτια,
για την Ιθάκη ενός άλλου γυρισμού,
από το πάζλ, λείπουν αμέτρητα κομμάτια.

Λαθρεπιβάτης της δικής σου πειρατείας,
για το φινάλε μιας παράστασης φτηνής,
με λιγοστά τα φώτα μιάς ατέρμονης πορείας,
που η ειμαρμένη σε προσμένει να φανείς.

Μην περιμένεις των ελπίδων σου τα ζάρια,
παίζουν μονάχα ντόρτια και διπλές,
είναι περίεργα τ’ ανάστερα τα βράδια,
είναι ο νόμος της ζωής, γι’ αυτό μην κλαίς.

Έχεις καλμάρει θύελλες χειμώνες,
μα είναι βαρύς του τώρα ο σταυρός,
ανεστοράσαι τα φιλιά του χθες, τις ανεμώνες
και δεν πιστεύεις πως σε γέλασε ο καιρός.  

Yiannis H.

Δεν είπα εγώ ποτέ, πως είμ' εγώ...



Δεν είπα εγώ ποτέ, πως είμ’ εγώ…

Δεν είπα εγώ ποτέ, πως είμ’ εγώ,
είμαι το άλλοθι μιάς έννοιας περίσσιας.
Δε μίλησα για μένα εγώ, πως είμ’ εδώ,
είμ’ ο ζητιάνος μιάς απύθμενης αλήθειας.

Δεν ζήτησα εγώ ποτέ καμιά υποταγή,
είμαι ενός πολέμου τραυματίας.
Δεν είπα εγώ ποτέ, πως είμαι ο άνεμος, η γη,
είμαι του άγνωστου ο ``Φαν`` ο αισθηματίας.

Δεν είπα εγώ ποτέ πως είμαι η αρχή,
είμαι η σταγόνα κάποιας άλλης καταιγίδας.
Δεν ζήτησα εγώ ποτέ μιά κάποια παροχή,
είμαι οδοιπόρος μιάς απέλπιδος ελπίδας.

Είμαι ρυάκι ενός μεγάλου ποταμού,
που κάθε άνοιξη από δροσιά στερεύει,
είμαι ο επαίτης της ζωής για ένα ``μου``
για ένα κομμάτι ``σ’ αγαπώ`` αν περισσεύει.

Yiannis H.

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Απόψε που έχω ακεφιές...



Απόψε που έχω ακεφιές…

Απόψε που έχω ακεφιές,
άναστρο βράδυ, συννεφιές,
θέλω ο λύχνος μου να σβήσει,
μες στη θολούρα να μ’ αφήσει.

Θέλω με την κιθάρα μου να παίξω,
τους κόμπους απ’ το χτένι να ξεμπλέξω.
Ένα ρεμπέτικο να γράψω,
τις λάιτ παρτιτούρες μου να κάψω.

Απόψε που τα σύννεφα δακρύζουν,
Μελαγχολούν  τ’ αστέρια, δεν ανθίζουν,
ένα ρεφρέν μερεμετίζω,
στην άγνωστη σελήνη το χαρίζω.

Θέλω τσιγάρο δίχως φίλτρο να φουμάρω,
με τα παντέρμα όνειρά μου να σαλπάρω.
Στο σταυροδρόμι των ανέμων να σκορπίσω,
τις στάμπες της ζωής να στείλω πίσω.

Απόψε που μετρώ τις αναμνήσεις,
τα χνάρια των φιλιών, τις συγκινήσεις,
θέλω να παίξω μπαλοτιές και να ξεσπάσω,
του χρόνου την κλεψύδρα να τη σπάσω.  

Yiannis H.