Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

Τι να φταίει!





Τι να φταίει!

Τι να φταίει που στ’ αλώνια του ήλιου το φως,
στο σταθμό μιάς  ελπίδας,
λίγη δροσιά, αποζητάει μιά στάλα,
μια ανταύγεια αχτίδας.

Τι να φταίει που το κύμα στ’ ακρογιάλι,
έχει αδέξια πληγωθεί.
Τα αλήτικα της νύχτας τα φιλιά μας,
έχουν όλα στις αλάνες σταυρωθεί.

Τι να φταίει που το βλέμμα της,
στου στεναγμού το χάδι έχει δύσει,
στων πεπρωμένων τα ρεφρέν,
με πίκρα  έχει σβήσει.

Τι να φταίει που δεν ρέει ο παλιός ο Ιλισσός.
Στα όνειρα της πως ν’ ανέβω,
που στη γλάστρα της φυτρώνει,
μόνο άγριος, γκρίζος κισσός.

Yiannis H.