Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Λαϊκός έρωτας…




 Λαϊκός έρωτας…

Είναι ένας έρωτας ολόκληρος γεμάτος,
αυτόν που λένε οι μάγκες, αστεράτος.
Είναι’ ένα αίνιγμα αλαργινή ιδέα,
η μούσα μου η αθώρητη, η μοιραία.

Στο «χάραμα» το στέκι της διπλοπενιάς,
στο ξενυχτάδικο μιας άλλης Μπαρμπαριάς.
Φύσηξε δυό φιλιά που με λαβώσαν,
τις μπαλοτιές στο καπηλειό όλοι τις νιώσαν.

Της έχω γράψει φίνα άσματα να λέει,
παραπονιάρικα που ο μπαγλαμάς να κλαίει.
Τα τέλια παίζουν και μεθούνε οι αισθήσεις,
νύχτα μη ξεθωριάσεις μη μ’ αφήσεις.

Γύρισε ο ήλιος κι’ η μορφή της βασιλεύει
κι’ είμαι’ ένας ξένος που ο πόνος περισσεύει.
Γράφω στιχάκια για της τύχης τα στημένα,
για τα παιχνίδια της ζωής τα πεπρωμένα.

Yiannis H.