Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Σου το 'χω πει.



Σου το 'χω πει.


Σου το 'χω πει.
Πάνω στο λάγνο σου κορμί πως θα παλεύω,
κι’ αν της παλίρροιας το κύμα απλωθεί,
σε παραγάδια με δολώματα τα (θέλω) θα ψαρεύω,
ώσπου το νήμα σπάσει, λιώσει, αλωθεί.

Κανόνες στα σεντόνια σου θα βάλω,
να μη μου κρύβουν εσοχές, προεξοχές,
όπου μ’ αρέσει να εισβάλω να εκβάλω
ανεξερεύνητες να μην υπάρχουνε περιοχές.

Το σώμα σου στις αποδράσεις μου θα περιπλέω,
με το ολόγραμμα μου θα σε ζω, θα σε μεθώ,
θα ψηλαφίζω όλα μου τα θέλω και θα επιπλέω,
στα παιχνιδίσματα της θάλασσας σου ν’ αφεθώ.

Τα διάπυρα στο σώμα σου σημάδια θα αλώσω,
τα λάφυρα να μείνουν αποδεικτικά,
να γράψω γράμματα στα σύννεφα ν’ απλώσω,
να καταργήσω διόδια και τέλη αναδρομικά.

Σου το 'χω πει
Στ’ απόκρυφα περάσματα σου πως θα σεργιανίσω
θ’ ανοίξω περιφράγματα και ρεύματα τριφασικά,
μονόγραμμα άλικο στα στήθη σου θ’ αφήσω
να καταγράψει σύνορα, στοιχεία περιουσιακά...