Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Μίλα μου...



Μίλα μου.

Μίλα μου μάτια μου κι’ αυτό το βράδυ,
ψιθύρισε μου πως ακόμα μ’ αγαπάς,
ημέρεψε κι’ απόψε το σκοτάδι,
τα νεφελώματα μου πως σκορπάς.

Μείνε για λίγο την ανάσα σου να νιώσω,
τα παιχνιδίσματα του χθες ν’ αφουγκραστώ,
τα αλπικά παγόβουνα του σήμερα να λιώσω,
στο χάδι των ματιών σου να λουστώ.

Έναν αιθέρα ενός κόσμου διαπλέω, 
κι’ είναι φθινόπωρο αλλιώτικο, αλγεινό,
στ’ αποκαΐδια μου αιθάλη αναπνέω,
και είσαι όνειρο ψυχή μου αλαργινό.

Φεγγάρι μου ολόγιομο νανούρισε το φως μου,
μες στη θολούρα των καιρών τις συννεφιές,
μι’ αχτίδα απ’ το χαμόγελο σου δως μου,
μείνε κι’ απόψε που ‘χω μάτια μου ακεφιές.